nigredo: φτου ξελευτερία

20111022

φτου ξελευτερία

Η ψυχρή εκμετάλλευση των τραπεζών είναι εικονική με την έννοια ότι η ψυχρότητα είναι μια οργανωμένη προσπάθεια καθόλου φορτισμένη και γι’ αυτό κενή, το οποίο την καθιστά ανά πάσα στιγμή ανατρέψιμη. Είναι μια ψυχρή αναπαραγωγική πρακτική που προχωράει με βάση τις αντοχές των άλλων και που είναι οργανωμένη ακριβώς επειδή είναι αναπαραγωγική δομή. Δεν πηγάζει από κάποια δύναμη όπως η αντίσταση.

Αντιθέτως η αντίσταση που είναι συναισθηματικά φορτισμένη δεν είναι αναπαραγωγική, γιατί τα συναισθήματα δεν αναπαράγονται δομικά και πρακτικά και, επομένως, είναι απρόβλεπτη, δηλαδή, δυνατή, αφού το απρόβλεπτο δεν κατατροπώνεται με ευκολία. Το συναίσθημα δεν διαπραγματεύεται στα όρια της οργής, η οποία πάντοτε γνωρίζει το στόχο της.

Δυστυχώς, το πρόβλημα της εκμετάλλευσης σήμερα είναι ότι το δικτυακό της σχήμα κρύβει τον εχθρό και, συνεπώς, ο μόνος τρόπος ανατροπής της είναι η απόσυρση κάθε σχέσης του σχήματος. Η διαφορά ανάμεσα στον 20ο και 21ο αιώνα θα είναι η συνειδητότητα σε ευρύτερη κλίμακα μετά το παγκόσμιο πλήγμα.

Ο καπιταλισμός που δε θέλει αποκλεισμούς προκειμένου να επεκτείνεται θα καταστραφεί από την τάση του για παγκοσμιότητα. Οι δομές γεννάνε αντιστοιχίες ανόμοιες, συχνά σε αντιπαράθεση. Διαφορετικά θα είναι σα να μιλάμε για ζωή χωρίς θάνατο, εφόσον υπάρχει μόνο ο καπιταλισμός. Η καταστροφή του είναι ζήτημα χρόνου και "παγκόσμιας" αντίστασης. Μπορεί να αργήσει.

για τον εμπζ και τη συζήτησή μας

2 comments:

fidelio said...: Καλησπέρα.

Όπως καταλαβαίνω η ανάρτηση αναφέρεται σε συγκεκριμένο παραλήπτη και αφορά συγκεκριμένη συζήτηση.

Ωστόσο θα έκανα μια απόπειρα σχολιασμού.

Η δύναμη μιας αναπαραγωγικής δομής πηγάζει απο την επανάληψη. Η κίνησή της βασίζεται σε δεδομένα που επαληθεύονται συνεχώς μιας και εφαρμόζει ξανά και ξανά την δοκιμασμένη συνταγή της.

Η δύναμη της αντίστασης είναι η δύναμη της απόφασης. Και η απόφαση, για να είναι τέτοια, δεν μπορεί να βασίζεται απλώς σε δεδομένα και βεβαιότητες του παρελθόντος, γιατί τότε το μόνο που θα έκανε θα ήταν να αναπαράγει συνταγές (και αυτό θα την καθιστούσε αυτομάτως αναπαραγωγική δομή).

Η απαναραγωγική δομή εμπνέει σιγουριά, δεν ενεχει καμια διακινδύνευση, αλλά δεν έχει και καμια ελευθερία (αφου απλως αναπαραγει).

Η αποφαση από την άλλη ενέχει ελευθερία άλλα και κίνδυνο, ακριβώς επειδη καλείται όχι να επαναλαβει κατί, αλλα να δημιουργήσει κάτι νέο.

Η δύναμη της αντίστασης πηγάζει από ένα βάθος και αυτό την καθιστά σκοτεινή. Η επιφάνεια αυτού του βάθους είναι η κρούστα που παράγει συνεχώς ο καπιταλισμός, ξεχνόντας τις δυναμεις που κρύβονται από κάτω.

Τέλος, το απρόβλεπτο αφορά τόσο τον εχθρό (τον καπιταλισμό), όσο και εκείνον που αντιστέκεται (αφού και για εκεινον η πορεια της αντιστασης ενέχει έναν βαθμό απροβλεπτικότητας).

Ερώτηση: Η απόσυρση καθε σχέσης πού αναφέραται; Ή πώς γίνεται;; October 22, 2011
saiduced-saidosed said...: από την επανάληψη απορρέει η σκέψη μου, αφού η αναπαραγωγή είναι το αποτέλεσμα παρόμοιας διαρκούς ανάγνωσης. με κάθε αναγνωστική συμφωνία και μια ταυτότητα αντικειμένου ή υποκειμένου. σαφώς η αντίσταση είναι το συμβάν, δηλαδή, η απόφαση και κάθε αξία της.

βλέποντας τη συμφωνία μας αναγνωρίζω και σε αυτήν μια επαναληψιμότητα μεταδομιστική και μπενγιαμινική και χαίρομαι. τα τυφλά σημεία βέβαια υπεισέρχονται παντού.

εννοώ ότι αν γίνει η απόσυρση παγκόσμια διαλύεται το δίκτυο. μιλάω για μια χρονική αποχή από τα κοινά (πολιτικοοικονομική) σε παγκόσμια κλίμακα. είναι πολύ απλό αλλά θέλει δύναμη αυτή η "απόφαση", δεν είναι εύκολο να παραμένεις ερμητικά αμέτοχος για αρκετό διάστημα, όταν διαλύεται το εγώ χωρίς τη δράση.

πάντως σε αυτήν την περίπτωση το κεφαλαιοκρατικό οικοδόμημα αποδεικνύεται χάρτινο.

σ' ευχαριστώ για το σχόλιο, το θεωρώ συνέχεια της ανάρτησης.; October 22, 2011

As a Science of Apparatuses. Semiotext(e) intervention, series 07, σ. 200

The event, this act that keeps its power within itself, can come only from outside, as that which demolishes the very thing that should keep it at bay. When noise music burst on the scene, THEY said: "That's not music." When '68 irrupted, THEY said: "That's not political." When '77 had Italy by the throat, THEY said: "That's not Communism." Faced with the old Artaud, THEY said: "That's not literature." Then, when the event lasts, THEY say: "Well, it was possible, it's one possibility for music, for politics, for Communism, for literature." And finally, after the initial moment of shock brought about by the inexorable work of power, the apparatus reforms itself: THEY include, defuse, and remap the event; they ascribe it to a possibility, to a local possibility.

Who Wakes by May Sarton

Who wakes now who lay blind with sleep? Who starts bright-eyed with anger from his bed? I do. I, the plain citizen. I cannot sleep. I hold the torturing fire in my head. I, an American, call the dead Negro's name, And in the hot dark of the city night I walk the streets alone and sweat with shame.
Too late to rise, to raise the dead too late. This is the harvest. The seeds sown long ago - The careless word, sly thought, excusing glance. I reap now everything I let pass, let go. This is the harvest of my own indifference. I, the plain citizen, have grown disorder In my own world. It is not what I meant. But dreams and images are potent and can murder. I stand accused of them. I am not innocent.
Can I now plant imagination, honesty,
And love, where violence and terror were unbound -
The images of hope, the dream's responsibility?
Those who died here were murdered in my mind.

Praise by Harry Smart

(from Fool's Pardon )

Praise be to God who pities wankers and has mercy on miserable bastards. Praise be to God who pours his blessing on reactionary warheads and racists.
For he knows what he is doing; the healthy have no need of a doctor, the sinless have no need of forgiveness. But, you say, They do not deserve it. That is the point;
That is the point. When you try to wade across the estuary at low tide, but misjudge the distance, the currents, the soft ground and are caught by the flood in deep schtuck.
then perhaps you will realise that God is to be praised for delivering dickheads from troubles they have made for themselves. Praise be to God, who forgives sinners.
Let him who is without sin throw the first headline. Let him who is without sin build the gallows, prepare the noose, say farewell to the convict with a kiss.